Była sobie mała Kropelka Tęsknotka. Kropelka mieszkała w oku małego Filipka. Pewnego ranka, gdy Filip musiał pożegnać się z Mamą i Tatą, którzy wyjeżdżali na kilka dni, Kropelka Tęsknotka poczuła się bardzo duża i ciężka. Zaczęła puchnąć, puchnąć, aż po policzku Filipka spłynęła mała, słona łezka.
Filip był smutny. Bardzo tęsknił za Mamą i Tatą, choć wiedział, że wrócą. Kropelka Tęsknotka sprawiała, że jego buzia była zagniewana, a serduszko bolało.
Kiedy Kropelka Tęsknotka pomyślała, że zostanie w oku Filipka na zawsze, usłyszała cichy głos: “Nie martw się, Kropelko. Jestem Przyjaciel Czas.” Kropelka Tęsknotka rozejrzała się i zobaczyła małego, błyszczącego świetlika. “Ale ja tak bardzo tęsknię!” – wyszeptała. “Tęsknota to taka specjalna kropelka” – powiedział Przyjaciel Czas. “Pojawia się, gdy kogoś bardzo, bardzo kochasz i na chwilę go brakuje. To jest w porządku czuć tęsknotę. Nie musisz jej chować.”
Kropelka Tęsknotka trochę się zdziwiła. Myślała, że tęsknota jest brzydka i trzeba ją ukrywać. “Poczekaj” – powiedział Przyjaciel Czas. “Tęsknota jest jak rzeka. Czasem płynie szybko i burzliwie, a czasem wolno i spokojnie. Ale zawsze płynie dalej.”
Filip zaczął bawić się swoimi ulubionymi klockami. Zbudował zamek dla rycerzy. Kiedy budował, Kropelka Tęsknotka była nadal w jego oku, ale trochę mniejsza, jakby odpoczywała. Potem Filip rysował słońce i dom. Kropelka Tęsknotka była już malutka, ledwie widoczna. Wieczorem, kiedy Filip przytulał się do swojego misia i słuchał bajki, Kropelka Tęsknotka była już tak malutka, że prawie zniknęła.
Następnego ranka, Kropelka Tęsknotka była prawie niewidzialna. Filip obudził się z uśmiechem, choć wciąż pamiętał o Mamie i Tacie. Wtedy usłyszał dzwonek do drzwi! To byli Mama i Tata! Kropelka Tęsknotka, która tak długo mieszkała w oku Filipka, poczuła, jak rozpływa się w wielkiej, ciepłej fali RADOŚCI. Zniknęła, bo jej zadanie dobiegło końca.
“Widzisz?” – szepnął Przyjaciel Czas. “Tęsknota i Smutek zawsze mijają, gdy dasz im trochę miejsca i pozwolisz Czasowi działać. A potem przychodzi Radość!”
No responses yet